Wielkanoc

Od kiedy istnieje przekaz pisany, na tych ziemiach wierni rozpoczynali świętowanie Wielkanocy od uczestnictwa w liturgii w kościołach. Następnie przychodził czas na ucztę wielkanocną, która rozpoczynała się od spożycia pokarmu poświęconego, aby najważniejsze treści religijne święta Paschy przenikały także do obrzędów domowych i je uświęcały, przynosząc wiernym zdrowie i chroniąc od złego. Toteż nie może dziwić, że Wielkanoc w naszym kraju była i jest obchodzona zawsze uroczyście.
       Dla poetów ten świąteczny czas to inspiracja do podejmowania prób zrozumienia problemów metafizycznych i trudnych tajemnic istnienia, śmierci, życia wiecznego…
      
       Drogą, którą co święto szli ludzie ze śpiewką,
       Idzie sobie Pan Jezus wpółnagi i bosy
       Z wielkanocną w przebitej dłoni chorągiewką.
       Naprzeciw idzie chłopka. Ma kosy złociste,
       Łowicka jej spódniczka i piękna zapaska.
       Poznała Zbawiciela z świętego obrazka,
       Upadła na kolana i krzyknęła: „Chryste!”
       Bije głową o ziemię z serdeczną rozpaczą,
       A Chrystus się pochylił nad klęczącym ciałem
       I rzeknie: „Powiedz ludziom, niech więcej nie plączą,
       Dwa dni leżałem w grobie. I dziś zmartwychwstałem.

Jan Lechoń

       Dla uciskanych, zapracowanych, ubogich, mniej lub bardziej zmagających się z codziennymi problemami to zawsze czas wytchnienia i nadziei na lepsze jutro, nie tylko we własnej „zagrodzie”, ale i w całym kraju.
       Oby ten wielkanocny czas przyniósł nam wszystkim jak najwięcej dobra i radości ze wspólnego przebywania z bliskimi tak, jak na te pełne chwały święta przystało…