Św. Patryka - narodowe święto Irlandii
Choć jest to również święto religijne, nie tylko w Irlandii, ale i na całym świecie 17 marca kluby i puby organizują okolicznościowe imprezy dla miłośników zielonego trunku, podczas których słychać irlandzką muzykę i odbywają się pokazy tradycyjnych tańców.
Poza Irlandią święto to związane jest przede wszystkim z serwowaniem tradycyjnego „zielonego” piwa oraz pokazami irlandzkich tańców i muzyki. Irlandczycy w wielu miastach organizują festyny i uliczne pochody, w których dominuje symbolizujący koniczynę kolor zielony. Według jednej z legend właśnie koniczyny użył św. Patryk, wyjaśniając Irlandczykom dogmat o Trójcy Świętej. Toteż w tradycji kościoła rzymsko-katolickiego św. Patryk przedstawiany jest w stroju biskupim a jego atrybutem jest właśnie trzymany w dłoni liść koniczyny symbolizujący Irlandię oraz wyrażający zarazem tajemnicę Trójcy Świętej.
Patron Irlandii urodził się około 385 r. w rodzinie kapłańskiej, był synem diakona i wnukiem kapłana. Pochodził najprawdopodobniej z terenów dzisiejszej Walii, choć za miejsce urodzenia bywa również uważane Bannavem Taberniae na zachodnim wybrzeżu Brytanii. Gdy miał szesnaście lat, uprowadzono go i sprzedano w niewolę do Irlandii, gdzie pracował jako pasterz. Po ok. 6 latach pracy udało mu się uciec i przepłynąć statkiem na kontynent do Galii, gdzie przyjął święcenia kapłańskie. Działalność misyjną rozpoczął w 431 lub w 432 roku, kiedy to został biskupem i powrócił do Irlandii.
Jego praca doprowadziła do ewangelizacji północnej, środkowej i zachodniej części wyspy oraz wprowadzenia zorganizowanej formy działalności kościelnej. Założył wiele kościołów, m.in. katedrę i klasztor w Armagh. Prowadził bardzo surowe życie zakonne i według podań, które przetrwały do dziś, przywracał wzrok ślepcom, ożywiał zmarłych i uwolnił Irlandię od plagi węży. Pod koniec życia dokonał chrztu kraju. Zmarł prawdopodobnie w 461 r.
Na Zachodzie uważany jest za patrona fryzjerów, kowali, górników oraz podupadłych na duchu. W ikonografii prawosławnej, gdzie czczony szczególnie jest 17 lutego, święty Patryk przedstawiany jest w liturgicznych biskupich szatach z siwą, spiczasto zakończoną brodą. W dłoniach trzyma biskupi pastorał, a na głowie ma założoną mitrę. Niekiedy na przedstawiających go ikonach znajduje się też duży kamienny brytyjski krzyż.
Dzień ten tradycyjnie poświęcany jest na świętowanie, toteż w większości zakładów w Irlandii jest dniem wolnym od pracy.
Patron Irlandii urodził się około 385 r. w rodzinie kapłańskiej, był synem diakona i wnukiem kapłana. Pochodził najprawdopodobniej z terenów dzisiejszej Walii, choć za miejsce urodzenia bywa również uważane Bannavem Taberniae na zachodnim wybrzeżu Brytanii. Gdy miał szesnaście lat, uprowadzono go i sprzedano w niewolę do Irlandii, gdzie pracował jako pasterz. Po ok. 6 latach pracy udało mu się uciec i przepłynąć statkiem na kontynent do Galii, gdzie przyjął święcenia kapłańskie. Działalność misyjną rozpoczął w 431 lub w 432 roku, kiedy to został biskupem i powrócił do Irlandii.
Jego praca doprowadziła do ewangelizacji północnej, środkowej i zachodniej części wyspy oraz wprowadzenia zorganizowanej formy działalności kościelnej. Założył wiele kościołów, m.in. katedrę i klasztor w Armagh. Prowadził bardzo surowe życie zakonne i według podań, które przetrwały do dziś, przywracał wzrok ślepcom, ożywiał zmarłych i uwolnił Irlandię od plagi węży. Pod koniec życia dokonał chrztu kraju. Zmarł prawdopodobnie w 461 r.
Na Zachodzie uważany jest za patrona fryzjerów, kowali, górników oraz podupadłych na duchu. W ikonografii prawosławnej, gdzie czczony szczególnie jest 17 lutego, święty Patryk przedstawiany jest w liturgicznych biskupich szatach z siwą, spiczasto zakończoną brodą. W dłoniach trzyma biskupi pastorał, a na głowie ma założoną mitrę. Niekiedy na przedstawiających go ikonach znajduje się też duży kamienny brytyjski krzyż.
Dzień ten tradycyjnie poświęcany jest na świętowanie, toteż w większości zakładów w Irlandii jest dniem wolnym od pracy.
mk