200 lat temu urodził się Henryk Nitschmann. Warto pamiętać o jego zasługach dla Elbląga
24 kwietnia minęła 200. rocznica urodzin poety Henryka (Heinricha) Nitschmanna, zasłużonego dla Elbląga polonofila, o którym do dzisiaj przypomina nam ulica jego imienia.
Henryk Nitschmann urodził się 24 kwietnia 1826 r. w Elblągu (zmarł 27 kwietnia 1905 również w Elblągu). Był niemieckim poetą, muzykiem oraz tłumaczem literatury polskiej i jej popularyzatorem w ówczesnych Niemczech.
Był absolwentem Gimnazjum Elbląskiego, słuchaczem Uniwersytetu w Berlinie, którego ostatecznie nie ukończył. Podczas studiów opanował język polski, w 1854 r. został tłumaczem polskiej literatury.
- Pierwszym przekładem Nitschmanna był wiersz Franciszka Morawskiego Łza, który ukazał się w elbląskiej prasie. Później wiersze tłumaczone przez Nitschmanna drukowała lipska gazeta Novellen Zeitung. Po swoim powrocie na tereny Prus Królewskich osiadł pod Działdowem, w majątku Pożary (Pasaren). Na miejscu zaczął rozwijać swój talent muzyczny, tworząc kompozycje na fortepian oraz doskonalił znajomość języków polskiego i serbskiego – czytamy w Wikipedii.
W 1865 roku Nitschmann powrócił do Elbląga. Zainteresował się również literaturą angielską i francuską. W 1868 wydał w Gdańsku antologię Album wierszy zagranicznych (Album ausländischer Dichtung), w którym zawarł tłumaczenia poezji polskiej, angielskiej, francuskiej i serbskiej. W 1875 nawiązał przez tłumacza współpracę z wydawnictwem Brockhaus w Lipsku. Zaowocowało to publikacją, w której ukazały się przekłady kilkudziesięciu polskich poetów, m.in. Kochanowskiego, Krasickiego, Mickiewicza, Lenartowicza czy Asnyka.
Nitschmann zajmował się także muzyką poważną. Komponował utwory i stał się krytykiem muzycznym oraz organizatorem koncertów. W roku 1869 założył w Elblągu Towarzystwo Filharmoniczne (kierował nim do 1878 r.). Jego fascynacja polską kulturą, obyczajami i tradycją sprawiła, że krytykował germanizację i akcje kolonizacyjne.
Zmarł jako kawaler, został pochowany na cmentarzu św. Anny (dzisiaj park Traugutta), po jego nagrobku po II wojnie światowej niestety nie pozostał ślad, podobnie jak po innych grobach. Większość swojego majątku zapisał w testamencie (pisanym po polsku) miastu Elbląg z przeznaczeniem na cele charytatywne. Do dzisiaj część jego księgozbioru znajduje się w Bibliotece Elbląskiej. W uznaniu jego zasług władze ówczesnego Elbinga nadały jego imię jednej z ulic. Gdy Elbląg znalazł się w granicach Polski po II wojnie światowej ulica Nitschmanna stała się ul. Bielańską, ale w latach 60. władze miasta przywróciły poprzednią nazwę i tak jest do dzisiaj.